Saturday, June 19, 2010

வகுப்பறை நினைவுகள்

                                                             கணித மேதை ராமனுஜம் அவர்களைப் பற்றி எழுத்தாளர் எஸ். ராமகிருஷ்ணன் ஒருமுறை தனது கட்டுரையில் எழுதியிருந்தார்.  ராமானுஜம் வாழ்ந்த வீடு குறித்தும் அவரது வாழ்வு குறித்தும் மற்றும் பல விஷயங்களும் அதில் இருந்தன.
                             கடந்த ஆறாம் தேதி (06.06.2010) அன்று நெடுங்குளம் சென்று விட்டு திரும்பியபோது என் தங்கையின் காரில் செம்பட்டி வரை வந்து திண்டுக்கல் வழியாக திருச்சி வந்தேன். திண்டுக்கல்லில் இறங்கியவுடன் முன்பு நான் படித்த பள்ளியை பார்த்துவர எண்ணினேன். 1985 - 87 ஆண்டுகளில் MSP  சோலை நாடார் மேல்நிலைப் பள்ளியில் ஒன்பது மற்றும் பத்தாம் வகுப்புகளில் படித்தேன்.
                               அரசு போது மருத்துவமனையை ஒட்டிய சாலையில் நடந்தேன். இடதுபுறம் திண்டுக்கல் ஊராட்சி ஒன்றிய அலுவலக கட்டிடம் இருந்தது. கோபால சமுத்திரம் என்ற குளம் ஒன்று முன்பு அங்கே இருந்தது. அதன் கரையில் தற்போது கட்டிடங்கள் உள்ளன. நான் இருந்த வேளையில் திண்டுக்கல்லில் கடுமையான தண்ணீர் பஞ்சம் இருந்தது. கோபால சமுத்திரத்தை திறந்த வெளி கழிப்பிடமாக உபயோகிப்பவர்கள் இரண்டு கோலி சோடா பாட்டில்களை கொன்று சென்று சுத்தம் செய்வார்கள்  என்று சொல்வார்கள். நான் ஒருபோதும் முயன்றதில்லை.
                            பழனி செல்லும் பிரதான சாலையை அடைந்து, அதனை கடந்து நேரே சென்றால் இடது புறம் வரிசையாக மூன்று தெருக்கள் வரும். நாயக்கர் புது தெரு ஒன்று , இரண்டு, மூன்று. மூன்றாவது தெருவில் திரும்பி நேரே சென்று தெருவின் இறுதிக்கு முன்பாக வலது புறம் திரும்பினால் சிறிய தெரு வரும். பின்பு மீண்டும் ஒரு இடது திருப்பம். கோவிந்தாபுரம் கிழக்கு என்பது அதுதான். இலக்கம் 87 - E இல் அடங்கிய இரண்டு வீடுகளில் ஒன்றில் இருந்தோம். மிகுந்த பாசமும், தேவையான கண்டிப்பும் நிறைந்த அண்ணனும், எனக்கு இன்றளவும் தாய்க்குத்  தாயை போன்ற அண்ணியும், இருந்த அந்த வீட்டை 25  ஆண்டுகள் கழித்து பார்க்கிறேன். பெரிய அளவில் மாற்றங்கள் ஏதும் முன்புறம் இல்லை. வலதுபுறம் இருந்த வெற்றிடத்தில் மாடி படிகள் கட்டி மாடியில் குடியிருப்பு வீடுகள் கட்டப் பட்டிருந்தன. வெளியில் இருந்த திண்ணையில் நான்கு சிறுவர்கள் விளையாடிக்கொண்டிருந்தார்கள். பழைய நண்பர்களை நினைவுக்குக் கொண்டுவருகிறான்.
அரவிந்த்
செழியன்
டாக்டர் சுபாஷ்
அனிதா
பிங்கி
சுப்ரமணியன்
ஜுனைதா
யாஸ்மின்
சமீரா
ராஜ்
ஜெயகாந்தன்
சரவணன்
ஜெய்சங்கர்
சிவகாமி
                 கொஞ்சம் யோசித்தால் இன்னும் சில பெயர்கள் நினைவுக்கு வரலாம். அங்கு விளையாடிக்கொண்டிருந்த சிறுவர்களுக்கு பத்துக்கும் குறைவான வயதே இருக்கும் என்பதால் அவர்களிடம் விவரங்கள் கேட்பது பயனற்றது . தெருவின் முடிவில்  SL  என்ற பெயரில் சுப்பையா என்பவர் ஒரு சைக்கிள் கடை வைத்திருந்தார். உள்ளாட்சி தேர்தல் நடைபெற்ற போது ஆடு சின்னத்தில் கவுன்சிலர் பதவிக்கு நின்று தோல்வியடைந்தார். முடிவுகள் அறிவிக்கப்பட்ட அன்று இரவு குடி போதையில் உங்களை சின்னமாக வைத்ததனால் தான் நான் தோற்றுப்போனேன் என்று அவரது ஆடுகளை எல்லாம் அடித்து துரத்தி விட்டார். ஆனால் அவர் நல்ல வேலைக்காரர். ஒரு முறை சைக்கிள் ரிப்பேர் செய்தால் பழுதுகள் அடிக்கடி வருவதில்லை. தெரு கோடியில் வலது புறம் திரும்பினால் ரிக்சா நிறுத்தம். எப்போதும் மூன்று ரிக்ஸாவுக்குக் குறையாமல் நின்று கொண்டிருக்கும். அவர்களில் பலபேர் எனக்கு பழக்க மாணவர்கள் அந்த நாளில். அப்போதெல்லாம் கோவிதாபுரத்திலிருந்து அரசு மருத்துவமனைக்கு ரிக்ஷாவில் செல்ல கட்டணம் மூன்று ரூபாய்தான். நம்ப முடிகிறதா ?
                   இப்போது பல கடைகள் அந்த இடத்தில இருந்தன. பழைய  நபர்களைப் பற்றி யாரிடம் விவரம் கேட்பது. பலபேரின் முகங்கள் பழகியதைப்போல் இருந்தன. இது வெறும் பிரம்மைதான் என்று உணர்ந்தேன். அந்த கடையில் ஒரு தேநீர் குடித்துவிட்டு தெரு கடைசி வரை சென்று திரும்பினேன். என்றோ ஒரு நாளில் எனது காலடிகள் சுற்றி திரிந்த இடங்கள் தானே இவைகள் ? எதனை முறை குறுக்கும் நெடுக்குமாக எந்த தெருக்களில் சுற்றி இருக்கிறேன். எங்கோ ஒரு அடித்தளத்தில் பல ஆயிரம் காலடி தளங்களுக்கு கீ ...............................கீழே .. எனது காலடித் தடங்களும் படிந்து போய் அரூபமாக இருக்கின்றன. இதைப்போல் இன்னொருவன் ஒரு தேடலில் வரும்போது, அவனின் காலடிகளுக்கு கீழே தான் எனது காலடிகள் இருக்கும்.
                    நினைவுகள் வினாக் குறிகளாக மாறி என் உடலில் அனைத்து பாகங்களிலும் முட்களாக தைத்து ஒருவித சோர்வை உருவாக்கின. சுமார் ஆறு முறை இரண்டு தெருக்களிலும் சுற்றி சுற்றி நடந்தேன். விவரங்கள் கேட்க யாரும் தென்படவில்லை. கிரிக்கெட் விளையாடிய இடங்கள் வெறுமையாக இருந்தன.
                   பள்ளியை நோக்கி நடக்கத் துவங்கினேன். நாயக்கர் புது தெரு மூன்றின் வழியே தொடர்ந்து நடந்தால் பாண்டியன் நகர் கான்டீன் வரும். அதிலிருந்து சாலையை குறுக்கே கடந்து உள்ளே நுழைந்து சென்றால் பள்ளியை ஒட்டிய சாலையை அடையலாம். ஆனால் அந்த குறுக்கு வழிகள் எவ்வளவு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இன்னும் அப்படியே இருக்கும் என்று சொல்ல முடியுமா ? விளை நிலங்கள் அனைத்துமே வீடுகளாகிவிட்ட நிலையில் நகரில் உள்ள பகுதிகளைப் பற்றி ஒரு முடிவுக்கு வர முடியாது. எதற்கும் நேர் வழியிலேயே செல்வது உத்தமம் என்று சாலை வழியே நடக்கத் துவங்கினேன். பள்ளியை சுற்றிலும் நெறைய மாற்றங்கள். பள்ளிக்கு எதிரே இருந்த சிறு சிறு கடைகள் பெரிய கட்டிடங்களாக மாறி இருந்தன. உள்ளே சென்றேன். உட்புறத்திலும் வெகுவான மாற்றங்கள். ஒன்பதாவது வகுப்பறைகள் எல்லாம் விடுதி மாணவர்களின் தங்குமிடங்களாக மாறி இருந்தன. மிக மிக நிதானமாக பள்ளியின் அனைத்து பகுதிகளையும் சுற்றி வந்தேன். நினைவுகள் அலை அலையாக வந்து தாகிய வண்ணம் இருந்தன. ஒவ்வொரு இடத்திற்கும் ஒரு நிகழ்வு மனதில் வந்து போனது. எனக்கு கல்வி கற்பித்த ஆசிரியர்கள் எல்லாரும் பணி ஓய்வு பெற்றிருந்தார்கள். பிச்சைமணி சார் சென்ற ஆண்டு தான் ஓய்வு பெற்றார் என்று அங்கிருந்த வார்டன் சொன்னார். பின் அவரை அலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டு பேசினேன். உடனே பள்ளிக்கு வருவதாக கூறினார். அவர் வந்தவுடன் அவரது காலில் விழுந்து ஆசி பெற்றேன். வெங்கிடசாமி ஆசிரியரின் வீட்டிற்க்குச் சென்று அவரையும் பார்த்தேன். சுமார் அரை மணி நேரம்  பழைய நினைவுகளில் கழிந்தது.
                          அடுத்த முறை எனது மகனையும் அழைத்து வந்து நான் பயின்ற பள்ளியை காட்ட வேண்டும் என்ற உறுதியுடன் நடந்தே பேருந்து நிலையம் வந்தேன்.
                            நான் படித்த வேளையில் எனது வகுப்பு தோழர்களை நினைவுக்குக்கொண்டு வரும் முயற்சியில் இறங்கினேன்.
முருகேசன்
குழந்தைகுமார்
பொன்னருவி புரவலன்
ஆல்பர்ட் ஜான்
ராமன்
லக்ஷ்மணன்
சுரேஷ்
ராபர்ட் எட்வின்
ரவி
செல்வகுமார்
ஞானசேகர்
தாய் முத்து செல்வன்
கொளஞ்சி
ஜெபக்குமார்
மகேந்திரன்
முத்துக்குமரன்
காண்டீபன்
சதீஷ்குமார்

                                     பல பேரின் முகங்கள் நினைவிருதாலும் பெயர்கள் மறந்து விட்டன. 

Blogger Buzz: Blogger integrates with Amazon Associates

Blogger Buzz: Blogger integrates with Amazon Associates

Tuesday, June 15, 2010

வங்கப் பயணம் 2010 - 1

இதற்கு முன்பு 2006 ஆம் ஆண்டில் ஒரு முறை மேற்கு வங்கத்திற்கு சென்றிருந்தோம். முத்துக்குமரனும் சாக்ரடிசும் உடன் வந்திருந்தனர். ஆனால் அது ஒரு இலக்கற்ற பயணம். சென்ற முறை நடைபெற்ற தவறுகளை இம்முறை தவிர்த்தல் நலம் என்பதால் சில திட்டங்கள் தயார் செய்தேன். இம்முறை நானும் முத்துக்குமரனும் மட்டுமே.

ஒருமுறை அலுவலக நண்பர் சிற்றரசு தாம் புவனேஸ்வரில் இருந்ததாக சொல்லியிருந்தார். எனவே, ஒரிசாவில் மூன்று நாட்களும், வங்கத்தில் நான்கு நாட்களும் என  முடிவு செய்யப்பட்டு அதன் அடிப்படையில் கீழ்க்கண்ட பயண திட்டம் தயார் செய்யப்பட்டது. 
Sl.No
Date
Details
1
14.05.2010
5.00  PM
Start from ARIYALUR
2
15.05.2010
7.00 PM
Arrival BBS
3
16.05.2010
NANDHANKANAN, DHAULI etc.
4
17.05.2010
Before 6.00 AM
Proceed to KONARK
5
17.05.2010
Night
Arrival to PURI and Halt
6
18.05.2010
1.00 PM
Start to BBS by BUS
Visit Sakshi Gopal and Pippli
7
18.05.2010
Night
Arrival to BBS
8
19.05.2010
BBS Local temples
9
19.05.2010
22.45 PM or
23.30 PM
Start to Karaghpur by
Utkal Express (or)
Purushotham Express
10
20.05.2010
Before 7.00 AM
Start to BISHNUPUR by BUS from Kharagpur
11
20.05.2010
BISHNUPUR – full day
12
21.05.2010
Before 6.00 AM
Proceed to Jayarambhatti by Bus (43 KM)
To Kamarpukkur by BUS – 5 Km
Night proceed to Kolkatta
(Upto Tarakeshwar by Bus and by EMU to Howrah)
22.05.2010
RESERVE  TICKETS IN TATKAL QUOTA TO CHENNAI
13
22.05.2010
6.00 AM
 Dhakshineswar and Belur Math
14
23.05.2010
ISKCON MAYAPUR
15
24.05.2010
Visit Diamond Harbour and return before 2.00 PM.
Visit Kalighat by Metro train. Enjoy Dram and Hand Rickshaw rides.
Proceed to Chennai by one of the trains
Madras Mail (or) Muzaffarpur – Yashvantpur Express (or) Guwahathi – Bangaluru Express.

16
25.05.2010
Journey  towards Chennai
17.
26.05.2010
04.15
Arrival to Chennai Central
14.04.2010 அன்று (அதாவது பயணத்திற்கு ஒரு மாதம் முன்பு) இரவு 10.00 மணிக்கு www.irctc.co.in வலைதளத்தை ஆராய்ந்த போது, 137 சீட்டுகள் காலியாக இருந்தன. இன்னும் இரண்டு தினங்கள் கழித்து முன்பதிவு செய்து கொள்ளலாம் என்று நினைத்தேன். ஆனால் மறுநாள் காலை 10.00 மணிக்கு 21 சீட்டுகள் மட்டுமே மீதம் இருந்தன. தாமதிக்காமல் உடனடியாக இரண்டு  பயண சீட்டுகளை பதிவு செய்தேன். அரியலூர் முதல் புவனேஸ்வரம் வரை. 
இணையத்தளத்தில் ஒரிசாவைப்பற்றி நிறைய தகவல்கள் சேகரித்தேன். தங்குமிடம் நண்பர் நாயக் அவர்கள் ஏற்பாடு செய்வர் என்று அறிந்ததும் பெரிய சுமை விட்டது போல் இருந்தது. நண்பர் சிற்றரசு ஒரிசாவில் சுற்றி பார்க்க வாகனமும் நண்பர் நாயக் அவர்களால் ஏற்பாடு செய்ய முடியும் என்று சொல்லியிருந்தார். சென்ற செப்டம்பர் மாதம் (2009) சென்னை சென்றிருந்த போது கோட்டை மயுசியத்தில் வாங்கிய புத்தகங்களை படித்து ஒரிஸ்ஸாவின் கோவில்களை பற்றிய தகவல்களை அறிந்து கொண்டேன். மேலும் இணைய தளத்தில் பலர் எழுதியிருந்த பயணக் குறிப்புகளும், அவர்களின் அனுபவங்களும் ஒரு கிளர்ச்சியை கிண்டி விட்டிருந்தன. ஒரிசா கோவில்களின் பூசாரிகளை பற்றிய மோசமான விமரிசனங்களே இணையத்தில் எங்கும் கொட்டி கிடந்தன. எனக்கு அவற்றை காட்டிலும் ஒரிஸ்ஸாவின் கிராமப் புறங்களை காணவே ஆவல் நிறைந்திருந்தது. அன்பே சிவம் திரைப்படத்தில் கமல ஹாசன் ஒரு வசனம் சொல்வார் " அடுத்த வினாடி ஒளித்து வைத்திருக்கும் ஆச்சர்யங்கள் இவ்வுலகில் ஏராளம் ". புதிய ஆச்சர்யங்களை எதிர்கொள்ள ஒரு மாதமாக தயாராகிக் கொண்டிருந்தேன். ஒரிசா வரைபடம், புரி, புவனேஸ்வரம் வரைபடங்கள், ஒரிசா சுற்றுலா தளங்களை பற்றிய செய்திகள் போன்ற பல தகவல்கள் பதிவிறக்கம் செய்தேன். சில வரைபடங்களை கடையில் வாங்கினேன். இந்த தேடலில் பல புதிய இணையதளங்கள் அவ்வப்போது குறுக்கிட்டன. அவற்றில் சில நுண்ணிய விவரங்களும் பயனுள்ள குறிப்புகளும் இருந்தன. ஒன்று விடாமல் குறிப்பெடுத்துக் கொண்டேன்.
அன்று வெள்ளி கிழமை. மாலை 3.15 க்கு பெரம்பலூர் பேருந்து நிலையத்தில் அரியலூர் செல்லும் பேருந்தில் கால் வைத்ததிலிருந்து பயணம் தொடங்கியது.